Jan Willem Eshuis

Google Labs is de speeltuin van Google. Een plek met tientallen projecten in de eerste fase van hun ontwikkeling. Veel van de projecten worden uiteindelijk niet in productie genomen maar de echte pareltjes zoals Gmail krijgen een plek binnen het bedrijf Google.

Eén van de pareltjes die ik tegenkwam op Google Labs is het Google Art Project. Een prachtige combinatie van de technieken die gebruikt worden bij Google Streetview (360°) en de informatie die al aanwezig is op het web zoals bijvoorbeeld in Wikipedia. Op de website van het Google Art Project kun je niet alleen door de virtuele musea wandelen maar ook meer informatie te weten komen over de kunst die in de betreffende musea hangt. Samen met diverse grote musea in de wereld zoals het Rijksmuseum in Amsterdam en het Modern Museum of Modern Art heeft Google de website mogelijk gemaakt. Een prachtig project waardoor iedereen waar ook te wereld van deze kunst kan genieten.

De website biedt naast de virtuele wandeling ook de mogelijkheden om je “eigen” virtuele kunstcollectie samen te stellen. Met je Google account inloggen en vervolgens de verschillende schilderijen inclusief commentaar opslaan in je collectie in een prima gebruikersinterface. Vervolgens heb je natuurlijk de mogelijkheden om je collectie te delen met je vrienden via e-mail, Facebook of Twitter.

Mijn samengestelde collectie kun je hier bekijken.

Over Open Source en de grootmachten van deze wereld is al genoeg geschreven. Google geeft wel algemene informatie over hun datacenter echter Facebook geeft gewoon alle (althans een heleboel) informatie vrij.

Met het project “Open Compute” wil Facebook transparant weergeven hoe hun servers eruit zien en hoe ze hun datacenter inrichten. Iedereen kan nu dus profiteren van de kennis van Facebook en aan de slag om zijn of haar eigen datacenter te bouwen. Kost wat, maar dan heb je ook wat;-)

Vandaag een nieuwe layout geïnstalleerd op voor mijn blog. Benieuwd wat mijn bezoekers er van vinden.

Op aanraden van collega David Linssen heb ik het boek Business Model Generation besteld. Een prachtig vormgegeven boek om het werken aan en met business modellen makkelijker te maken. Gisterenavond al vast wat in het boek zitten lezen en mijn eerste indruk is dat het in elk geval vernieuwend is en voor mij wel eens zou kunnen werken.

Eén van de pijlers van het boek is het Business Model Canvas. Een canvas waarmee je in één oogopslag je complete business model kunt plaatsen. Door middel van 9 blokken met daarin kenwoorden beschrijf je het business model of een bepaalde business case op een eenvoudige manier. Dit canvas kan je vervolgens weer helpen om je plannen te bespreken met anderen of tot nieuwe inzichten te komen.

Komende weken ga ik het boek verder lezen en ook in de praktijk proberen toe te passen.

Steeds vaker vormt een infographic een welkome aanvulling op een lastig artikel in krant, tijdschrift of op het web. Ivan Cash maakte zelfs een infographic over infographics.

Een mooie site met een prima overzicht van een scala aan infographics is te vinden op de website Good.is. Je kunt er bijvoorbeeld een mooie infographic vinden met als onderwerp “Where Will The Next Earthquake Hit“. Wat mij betreft is het overzicht van infographics op Good.is een aanrader als je belangstelling hebt voor data en hoe je deze data zou kunnen weergeven.

Sinds 1999 is er in Nederland een organisatie die zich bezighoudt met de classificatie van audiovisuele media. Deze organisatie (het NICAM) heeft ruim 2200 aangesloten organisaties. Algemeen is dit beter bekend als de kijkwijzer.

Zelf classificeren
Door middel van pictogrammen wordt bij een programma of film de geschiktheid conform de richtlijnen aangegeven. De classificatie van een programma wordt vastgesteld door de programmamakers en filmmakers zelf. Dit doen ze na een uitgebreide training door het NICAM. De leeftijdsclassificatie wordt door middel van een vragenlijst vastgesteld. Aan de hand van de gegeven antwoorden wordt door het NICAM automatisch de leeftijdsgrens bepaald.

(meer…)

Afgelopen weekend had ik wat problemen met mijn laptop. Heel af en toe heb ik last van een “freeze”. Mijn complete laptop loopt vast, geen foutmeldingen en het scherm blijft gewoon staan zoals het is. Ik dacht direct aan de harddisk omdat ik het gevoel had dat deze niet helemaal gezond klonk. Dus op zaterdagochtend naar de plaatselijke computerwinkel om te zoeken naar een nieuwe harde schijf.

De lokale dealer had harde schijven genoeg en bleek ook Solid State Disks op voorraad te hebben. Keuze gauw gemaakt, een SSD van OCZ gekocht en er zo snel mogelijk ingeschroefd. Na installatie natuurlijk de nodige programma’s geïnstalleerd. En ik moet zeggen: die SSD zorgt ervoor dat programma’s supersnel opstarten en dat ik niet eens tijd meer heb om even te wachten tot mijn mail is geladen of de editor is gestart.

De SSD heeft er binnen een dag voor gezorgd dat ik in elk geval nooit meer zonder wil. Mijn laptop voelt als herboren.

Het witte huis heeft hun software voor een tweetal projecten vrijgegeven en als open source beschikbaar gemaakt. Het IT dashboard is ontwikkeld om de programma’s van de overheid transparanter en beter inzichtelijk te maken. Met het IT dashboard maakt de CIO Vivek Kundra van het Witte huis zijn projecten inzichtelijke en beheersbaar.

Het complete verhaal kun je lezen op de website O’Reilly Radar. Ik ben benieuwd wanneer Mark Rutte dit goede voorbeeld gaat volgen en meer overheidsdata gaat vrijgeven.

De meeste ontwikkelaars van websites of web-applicaties hebben er regelmatig mee te maken. Je hebt voor een opdrachtgever een back-end interface nodig en het liefst eentje die er ook nog een beetje gelikt uit ziet. Ook ik heb hier vaak mee lopen worstelen. Als ontwikkelaar resulteerde dit in mijn geval vaak in een back-end omgeving die prima werkt maar die er niet heel erg straks en stijlvol uit ziet.

Toch heeft het nut om hier aandacht aan te besteden. Een lekker vormgegeven back-end die intuïtief is voor de gebruiker maakt het voor diezelfde gebruiker leuker en prettiger om mee te werken.

Inmiddels heb ik een oplossing gevonden voor mijn “probleem”. Ik ga gebruik maken van beschikbare templates en mogelijkheden die er al zijn op het web. Ik heb gekozen voor de interface zoals je die hieronder ziet. Wat mij betreft voldoet deze aan de wensen en eisen die ik er op dit moment aan stel. Misschien vind ik nog een betere maar voorlopig hou ik het hierbij.

Als het bevalt komt er dus een einde aan mijn zoektocht en stop ik vanaf nu met het wiel uitvinden

Arno Boerman schreef er eerder al over in een post met als titel “Wat levert dat bloggen je op?” en inderdaad heb ik mezelf die vraag de laatste dagen ook wel eens gesteld. Het belangrijkste antwoord is eigenlijk dat ik het gewoon leuk vind om te bloggen. Natuurlijk zijn de reacties op een blogpost of via Twitter ook leuk om te lezen maar toch blog ik voornamelijk voor mijzelf.

En de bezoekers?
Qua bezoekers is het allemaal niet spannend. Ruim 2000 bezoekers elke maand (1500 uniek) die samen zo’n 3500 pagina;s bekijken. Erg leuk is het om te zien dat bepaalde onderwerpen blijkbaar in zoekmachines zo goed scoren dat ze vrijwel elke maand in de lijst met meest gelezen artikelen verschijnen. Zo schreef ik in 2010 een blog over de dreigende mislukking van de OV chipkaart. Ook een artikel met daarin 5 redenen om voor de NOS te gaan werken blijkt populair.

Toekomst
Voorlopig blijf ik bloggen, omdat ik het zoals ik al schreef gewoon erg leuk vind om te doen. Wel ga ik proberen om regelmatiger bepaalde onderwerpen aan te snijden. Meer schrijven over API’s en andere technische onderwerpen. Gisteren schreef ik bijvoorbeeld over de API van Netflix die de komende maanden zal worden ge-redesigned.